Op 17 april 1945 besluiten de Duitsers de dijk van de Wieringermeerpolder op te blazen. Met geallieerde bommen slaan zij twee gaten in de dijk die de polder scheidt van het IJsselmeer. De twee kraters van ruim twintig meter diep geven ruim 750 miljoen kubieke meter water vrij spel.
Op de vlucht
In de eerste twee etmalen na de inundatie stroomt het water nog relatief rustig de polder binnen, daarna stijgt het waterpeil razendsnel. Duizenden bewoners, die slechts enkele uren van tevoren zijn gewaarschuwd, slaan haastig op de vlucht. Tot directe slachtoffers leidt het niet. Wel vatten de bezetters bijna dertig onderduikers in de kraag.
Beeld: Wikimedia Commons
Ondergelopen huizen na de inundatie van de Wieringermeerpolder.
Schade
Het opblazen van de dijk resulteert in enorme schade voor de landbouw. Ruim 20.000 hectare landbouwgrond en bijbehorende gewassen komen onder water te staan. Meer dan 80% van alle aanwezige gebouwen wordt vernield door de verwoestende kracht van het water.
Waarom?
Een duidelijke, directe aanleiding voor de onderwaterzetting ontbreekt. Factoren die een rol kunnen hebben gespeeld vormen de angst voor geallieerde luchtlandingen en een geallieerde oversteek over het IJsselmeer. Naar de daadwerkelijke toedracht blijft het echter gissen.
Beeld: Wikimedia Commons
Het monument ter herinnering aan de onderwaterzetting.
Gedenksteen
Ter herinnering aan de onderwaterzetting van de polder is er op de Noorderdijkweg in Wieringermeer een gedenksteen geplaatst. De tekst op de plaquette verwijst naar de tragische gebeurtenissen, slechts enkele weken voor de Duitse capitulatie. Het duurt na de bevrijding tot december 1945 voordat de Wieringermeerpolder weer volledig is drooggemalen.