Leen Schreuders is 22 jaar als hij voor het eerst de militaire wereld betreedt. Het is 1945 en de Duitsers zijn net verslagen als de jonge Schreuders zich bij de Binnenlandse Strijdkrachten aanmeldt. Na de opheffing hiervan wordt hij reserveofficier bij de landmacht. Tijdens de opleiding in Engeland leert hij Eileen kennen en wordt op slag verliefd. Het stel is nog niet getrouwd als Schreuders een paar jaar later als vrijwilliger op de boot naar Indonesië stapt. Daar vecht hij mee in de onafhankelijkheidsoorlog. Toch trouwt hij in Indonesië met Eileen, weliswaar zonder haar fysieke aanwezigheid. Zij zit immers in Europa en dus trouwen ze op afstand, oftewel ‘met de handschoen’.
Beeld: Privécollectie Leo Schreuders
Portret van Schreuders ten tijde van zijn uitzending naar Korea.
“Beter daar, dan in je achtertuin”
Wanneer Schreuders in februari 1950 uit Indonesië terugkomt, probeert hij het gewone burgerleven op te pakken. Daar kan hij maar moeilijk aan wennen. Wanneer die zomer de Korea-oorlog uitbarst, twijfelt Schreuders dan ook geen moment en meldt zich als vrijwilliger aan voor het Korea-detachement. In een interview zegt hij later: “Als je toch tegen de communisten moest vechten, kon je het beter daar doen dan in je eigen achtertuin.” In Korea werkt eerste luitenant Schreuders als verkenningsofficier van de ondersteuningscompagnie.
Geluksvogel
De gevechten in Korea zijn heftig. Schreuders ziet veel landgenoten sneuvelen. Zelf ontsnapt hij meerdere keren aan de dood. Zo ligt hij tijdens een vuurgevecht op een rotswand om het eigen vuur te helpen richten, wat de aandacht van de vijand trekt. Vlak nadat hij zich uit de voeten heeft gemaakt, slaat een granaat in op de plek waar hij een paar tellen eerder nog lag. Een andere keer wordt Schreuders uit een dutje gewekt voor een bespreking. Kort daarna slaat een mortier in en raakt een granaatscherf zijn slaapzak. Hij zegt hier later over: “Als ik niet weg was geroepen, naar mijn baas, was ik morsdood geweest. Nou, da’s puur geluk, púúr geluk.”
Beeld: Privécollectie Leo Schreuders
Op de top van Heuvel 325 in 1951.
Hoge pief
Toch is er af en toe ook ruimte voor humor. Schreuders wordt in februari 1951 met chauffeur Ferdinand Schoch naar Seoel gestuurd voor een officiersvergadering. Tot hun verbazing worden zij bij aankomst met groot respect en eerbied ontvangen. Overal waar Schreuders komt, schieten Amerikaanse militairen strak in het gelid. Het blijkt een misverstand rondom rangonderscheidingstekens. Schreuders draagt als eerste luitenant twee sterren op zijn kraag, zoals het hoort bij de Nederlandse landmacht. Bij de Amerikanen zijn sterren juist voor generaals bedoeld. De Amerikanen denken dan ook dat zij hier met een hele hoge pief te maken hebben.
Beeld: NIMH, collectie Fotoafdrukken Koninklijke Landmacht
Groepsfoto van de officieren van het NDVN in Korea (juni 1951). Onder hen is ook luitenant Leen Schreuders.
Latere jaren
In oktober 1951 keert Schreuders, na bijna een jaar in Korea, heelhuids weer terug naar Nederland. Hij blijft in dienst, maakt carrière en klimt op tot kolonel. In de jaren zeventig is hij commandant van de Koninklijke Militaire School, waar de onderofficieren en manschappen hun basisopleidingen volgen. En in de tussentijd blijft de band met Korea-veteranen sterk. Zo sterk, dat hij in 1977 samen met mede-Korea-veteraan generaal Nico Tack de Vereniging Oud Korea Strijders (VOKS) opricht. Tack vervult jarenlang de rol van voorzitter, Schreuders is secretaris. Na Tacks overlijden neemt Schreuders het stokje van hem over.
Beeld: NIMH, collectie Fotoafdrukken Koninklijke Landmacht
Kolonel Leen Schreuders (tweede van links) met prins Bernhard, die een werkbezoek brengt aan de Koninklijke Militaire School (januari 1975).
Ereteken
Omdat zijn gezondheid achteruit gaat, legt Schreuders in 2010 de voorzittershamer neer. Bij zijn afscheid ontvangt hij uit handen van generaal Mart de Kruif het Ereteken voor Verdienste in goud. Deze krijgt hij voor zijn jarenlang inzet voor veteranen, in het bijzonder voor Korea-strijders. Leen Schreuders overlijdt op 21 juni 2017 op 93-jarige leeftijd.
Kolonel Schreuders op latere leeftijd. 
Kolonel buiten dienst Leen Schreuders spreekt op 6 december 2000, vijftig jaar na het uitbreken van de Korea-oorlog, op een symposium van het Veteraneninstituut over de oorlog.